Agenda

24 juni 2017:
Trap ALS de wereld uit
Mini-camping 't Schaepeweitje
Noordweg 5, Biggekerke

Sponsors

Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

Comité van aanbeveling

Drs. J.M.M. (Han) Polman

Commissaris van de Koning in Zeeland

Drs. K.M.H. (Karla) Peijs

Oud-Commissaris van de Koningin in Zeeland

Drs. B.C.F. (Ben) Ras

Revalidatiearts

G.C.G.M. (Gerard) Rabelink

Burgemeester Schouwen-Duiveland

Drs. L.J. (René) Verhulst

Burgemeester Goes

Drs. J. (Jan) de Graaf

Directeur Werkt voor Ouderen

Drs. W.J.A. (Wim) Dijkstra

Oud-burgemeester Vlissingen
PDF Afdrukken E-mailadres


Trap ALS de wereld uit 2009

Toch nog fietsen in Vlissingen

20 juni 2009; 6:20 de wekker gaat; D-day is begonnen!

Van alles tolt er door mijn hoofd: blijft het droog, hoeveel mensen gaan eigenlijk komen, heb ik niks over het hoofd gezien, komen bedrijven hun beloftes na, wat moet eerst gebeuren, ... ...? Echt rustig ontbijten zit er dan ook niet in. Maar ja wat wil je, enkele weken geleden is de hele organisatie van de fietstocht pas echt goed opgestart en zou het een mini evenement worden met als maximum 20 of 30 deelnemers. In de aankondiging op de website was het evenement niet voor niks "tuinfeest +" genoemd. Eigenlijk was het "tuinfeest" gewoon bedoeld om ook op Walcheren aandacht aan ALS te besteden, méér dacht ik niet te kunnen verwachten.
Maar ...
Zelfs op de avond voor 20 juni zo rond 21:30 uur kwamen telefonisch nog vragen of er nog aangemeld kon worden. Ik werd er een beetje zenuwachtig van, want waar ik 20 of 30 deelnemers (familie, vrienden en collega's)  had verwacht had ik inmiddels een deelnemerslijst van ruim 100 personen (waarvan een groot aantal onbekenden)! En ook had ik gehoord van mensen die absoluut zouden komen, maar die stonden nog niet op die lijst. Het deelnemersaantal zou dus best wel eens veel meer kunnen zijn dan die 100!?! Gelukkig hadden we recente ervaring van een groot feest in onze tuin, dus we gingen er vanuit dat er wel ruimte genoeg was voor zoveel mensen; maar was er ook voldoende eten en drinken, en de overlevingspakketjes, hoe moet dat opgelost worden?
Het is maar goed dat een mens op een ogenblik zoveel aan zijn hoofd heeft, dat hij/zij geen tijd meer heeft om zenuwachtig te zijn. (Want nog steeds bleef die vraag staan of de party kent nou wel of niet opgezet moest worden. Zou het gaan regenen? Of zou het droog blijven? Welke weersvoorspeller zou mij de waarheid eens kunnen vertellen?) Alles kwam op een ogenblik tegelijk: de eerste hulptroepen, de aflevering van het markt kraampje, de stoelen en statafels, en de leverantie van kaas en melk. Wat er dan in korte tijd allemaal aan werk verzet wordt, is onwaarschijnlijk. Het kraampje op de stoep stond als een feestelijke uitnodiging om mee te doen; het spandoek van ALS was met wat kunst en vliegwerk over de straat gespannen; de garage was omgetoverd tot restaurant; de overkapping van de garage geheel versierd en ingericht voor de loterij; de keuken een ware gaarkeuken; en de tuin met al zijn zitjes deed niet onder voor een theetuin. En OVERAL oranje ballonnen. Heel veel handen (jonge en oude) hebben dit hele werk in korte tijd geleverd. Wat een samenwerking en samenhorigheid! Fantastisch!
Terwijl het koffiezetapparaat overuren draaide om de thermoskannen gevuld te krijgen kwamen rond 11:30 uur de eerste gasten. Oeps ... ineens weer die zenuwen, zal het allemaal lukken en goed gaan? Maar ook nu weer zoveel aan je hoofd, dat er geen ruimte is voor zenuwen. Gewoon doen wat je denkt dat moet gebeuren en alles over je heen laten komen. En reken maar dat er heel wat over ons heen gekomen is. De twee hardwerkende heren in het kraampje op de stoep konden de grote stroom mensen amper aan in zo korte tijd, want iedereen wilde natuurlijk op tijd zijn voor de lunch.
Tijdens het natje en droogje werd veel gepraat: natuurlijk de mensen die in groepjes samen waren gekomen, maar ook mensen die elkaar helemaal niet kenden. Al heel gauw ontstond een bijzondere en warme sfeer, vergezeld door een heerlijk zonnetje. Inmiddels waren de twee speciaal genodigden ook gearriveerd: twee wethouders, een van Vlissingen (Frans Prins) en een van Middelburg (Hanny Kool) die zich heel ontspannen in de menigte voegden.
Rond 12:45 uur was de tijd aangebroken voor de officiële opening. In de inmiddels overvolle tuin klom Frans Prins op een krukje voor zijn speech. Achteraf bleek dat er nog een flinke hoeveelheid mensen op straat en op het pad stonden. Of deze mensen een hapje mee hebben kunnen eten en of zij de speech gehoord hebben, is mij niet duidelijk (ik heb geen klachten gehoord in ieder geval). Hierna volgde nog de standaard mededelingen over veilig fietsen en zo meer, én de melding dat men goed moest rondkijken tijdens de fietstocht, omdat achteraf nog aan een fotoquiz mee te doen was.
13:00 uur: de aftrap! Voor de gelegenheid hadden we de duofiets van het nabij staande verpleeghuis mogen lenen. De wethouder en ikzelf namen plaats in de fiets. Onder luid geroffel van een djembé en een soerdinho en aanmoediging van deelnemers fietsten wij onder het spandoek door: het startsein dat iedereen kon vertrekken na het meenemen van een overlevingspakketje met lekkere en nuttige dingen. Het was een drukte van jewelste op straat, zóveel mensen (jong, oud en zelfs zeer oud) met even zoveel fietsen, versierd met oranje ballonnen. Wat een feestelijk gezicht en wat geweldig om dit mee te mogen maken!

Iedereen vertrokken! De tuin is, op een enkeling na, weer leeg. Even zitten met een boterham en een kopje soep en genieten van een beetje rust. Maar die rust duurt niet lang, want er komen zelfs nu nog mensen langs. Mensen die niet in staat zijn om mee te rijden, maar wel het evenement mee willen maken. Geweldig! Ik ervaar het als heel bijzonder dat al die mensen, met hun eigen verhaal, op dit evenement afkomen. Blijkbaar is er een grote behoefte aan. Op dit moment besef ik ook dat ik niet een eenmalige actie kan zijn, volgend jaar moet er weer wat georganiseerd worden. Hoe of wat is nu nog niet belangrijk maar dát er weer iets georganiseerd moet worden is overduidelijk.

Na een uurtje zijn de eerste fietsers van de 20 km tocht alweer terug en langzamerhand stroomt de tuin weer vol. Terwijl men zich koffie, thee, limonade of een ijsje goed laat smaken, buigt menigeen zich over de foto's. Dat lijkt heel wat moeilijker dan verwacht, want zelfs Walchenaren van oudsher weten met sommige plaatjes geen raad. Toch komen er 19 inzendingen van de 20 km tocht en 6 van de 50 km. Van de 19 inzendingen van de 20 km tocht waren er drie helemaal goed. Dat werd dus loten; de winnaar van de cadeaubon van € 50 van één van de sponsoren was (vermoedelijk) de oudste deelnemer, Frans Goedegebuure. Ook zijn vrouw had alle antwoorden goed, maar ja helaas viel zij niet in de prijzen. Op deze plaats is zeker een eervolle vermelding voor twee jongelui die volkomen op eigen kracht de quiz hadden ingevuld: Kiki en Jesse die voor deze speciale gelegenheid beiden een bioscoopbon verdiend hadden.
Begrijpelijkerwijs was de quiz van de 50 km nog een stuk moeilijker (want er is tenslotte 30 km meer foto te maken). Slechts zes mensen hadden hun oplossing ingeleverd en er was er slechts één goed; Martha Verhulst uit Aagtekerke heeft al zoveel kilometers over Walcheren gefietst dat ze alle foto's wist te herkennen. Absoluut een cadeaubon waard!

Rond 17:30 komen de laatste fietsers terug. Zeer tevreden, lekker moe en bruinverbrand. Zo aan de verhalen te horen, heeft iedereen een fijne dag gehad. De saamhorigheid onderweg was iedereen opgevallen: was er een oranje ballon aan hun fiets te zien, dan werd er uitgebreid gezwaaid en geroepen.

Nadat de laatste gasten zich weer naar huis hadden begeven, vroegen wij ons af of er nu werkelijk ruim 130 mensen in de tuin waren geweest of dat we het ons hadden verbeeld; er was haast geen rommel te ruimen. Tijd voor een borrel en een babbel over een bijzonder geslaagde dag. Een dag die in alle aspecten mijn verwachtingen ver overtroffen heeft (die vijf spetters nattigheid uit de hemel benadrukten alleen maar dat het de rest van de dag droog is gebleven). Het was een dag met een gouden randje!

Tot hier mijn verhaal. Er zullen wellicht vele andere verhalen zijn en mogelijk ook nog heel wat foto's. Het zou heel erg leuk zijn als deze foto's en verhalen met anderen gedeeld kunnen worden. Ik roep hiermee iedereen op foto's en anekdotes mij digitaal toe te sturen, met de bedoeling en plak/fotoboek in elkaar te zetten.

Hieronder volgt de oplossing van de twee fotoquizzen voor diegenen die dat daar nog benieuwd naar zijn.
Voor de 20 km tocht:
foto 1:        weiland/paardenstal Meinersweg, tussen 53 en 52
Foto 2        Dishoek bij toeristenkerk, tussen 80 en 81
Foto 3        der Boede- Vlissingsestraat


Voor de 50 km tocht:
foto 1:        vlietberg Herenweg, tussen 11 en 12
Foto 2        Vroonweg-Zeeduin, tussen 27 en 16
Foto 3        Rijnsburgseweg, tussen 22 en 26
Foto 4        Vroonweg bij 27
Foto 5        Manteling tussen 16 en 14

Als afsluiting van dit verslag kan ik tot mijn grote plezier melden, dat op Walcheren voor dit evenement ongeveer € 3.700,-- bij elkaar "getrapt" is tegen ALS. Een fantastisch resultaat, wat we samen bereikt hebben!

Voor foto’s van de Zeeuwse editie van Trap ALS de wereld uit 2009 klik hier

 

Donatie meter 2017

€30000
donation thermometer
donation thermometer
€4498
donation thermometer

2016: € 26.240
2015: € 20.862
2014: € 33.250
2013: € 18.432
2012: € 48.325
2011: € 28.991
2010: € 8.718
2009: € 3.700
2008: € 3.100

Totaal: € 192.808

ALS Zeeland

Banner
Stichting ALSZeeland
info@alszeeland.nl
Bankrekening Iban:
NL 61 RABO 0168 8271 66
RSIN: 851162526

Anbi

Banner

Social Media

Banner

ALS Nederland

Banner
Stichting ALS Nederland
Koninginnegracht 7
2514 AA Den Haag
Tel. 088-6660 333
info@stichting-als.nl
NL50 INGB 0000 100000