Agenda

23 juni 2018
Trap ALS de Wereld uit
Camping 't Schaepeweitje
Biggekerke

Sponsors

Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner

Comité van aanbeveling

Drs. J.M.M. (Han) Polman

Commissaris van de Koning in Zeeland

Drs. K.M.H. (Karla) Peijs

Oud-Commissaris van de Koningin in Zeeland

Drs. B.C.F. (Ben) Ras

Revalidatiearts

G.C.G.M. (Gerard) Rabelink

Burgemeester Schouwen-Duiveland

Drs. L.J. (René) Verhulst

Burgemeester Goes

Drs. J. (Jan) de Graaf

Voorzitter Raad van Bestuur WVO Zorg

Drs. W.J.A. (Wim) Dijkstra

Oud-Burgemeester Vlissingen
PDF Afdrukken E-mailadres


ALS On Tour
De werkgroep Schouwen van ALSZeeland probeert elk jaar weer een ander evenement te organiseren. In 2012 was dat ALS van A tot Z (vanuit de Franse Elzas =ALSace) naar Zierikzee, en in 2013  een regionaal dagevenement in Zierikzee. 
Het evenement van 2014 was weer groot van opzet: een ronde door Nederland met de naam ALS On Tour, in de week 27 september tot en met 4 oktober. De doelen van deze Tour: geld genereren en aandacht voor ALS. Het was eigenlijk de bedoeling om alle provincies van Nederland aan te doen, maar hiervoor is Nederland toch net een tikje te groot. De lengte van de Tour was ongeveer 850 km, dat betekent gemiddeld elke dag ruim 100 km.
Het startsein werd gegeven in Vlissingen, tegelijk met het jaarlijkse fietsevenement "Trap ALS de wereld uit". De feestelijke aankomst was in Zierikzee. 
De overnachtingen waren in veel gevallen kosteloos, de andere overnachtingen óf deels gesponsord door betreffende bedrijven óf door de groepsleden betaald. Op ons verzoek organiseerden de teams die de groep ontvingen op de dag van aankomst een sponsoractiviteit. Op die manier waren er in de week van ALS On Tour door het hele land grote en kleine ALS-evenementen.

Verslag van ALS on Tour
27-9-14 etappe 1, Vlissingen- Bavel (voor de route klik hier
27 september 6.30 uur, de wekker loopt af, ik wrijf eens in mijn ogen en besef: vandaag is het zover, ut gaet los. Door een vrij dichte mist tuffen we richting Vlissingen, waar circus Jarien natuurlijk alweer al volop draaiende is. Prima ontvangst ook met koffie bij Autobedrijf de Voogd.
Het laden van de bus is een eitje, we hadden dit maal wel ieder 2 reservefietsen kunnen meenemen.
Na, uiteraard een toespraak, vlagt onze commissaris der koning ons op pad, compleet met confetti.


De mist wil nog niet echt optrekken, de weg is wat slikkerig, maar wind staat er niet, dus voor we het beseffen zijn we bijna bij de eerste koffiestop in Kruiningen. Henks achterband denkt daar anders over, loopt even leeg zodat de diverse pompen kunnen worden uitgeprobeerd.Na koffie/thee en bolussen splitsen de “snellen” af en gaan op de improvisatietour, al is het alleen al om Arie een plezier te doen. We zijn dan ook wat later bij het lunchpunt dan de Randonneurs. Na nog wat verweer dat we dan toch maar een ree hebben gespot, en wat extra doping, willen we net aan onze 2e poging beginnen om de Randonneurs te snel af te zijn, als Henk ziet dat zijn bandje weer plat staat. Nadat met een man of tien de band is geplakt, kunnen we weer op pad.
Gilbert, de man van de streek, negeert zijn navigatie, en schotelt ons een toeristische route voor. Mooi traject , zeker als dan ook de zon nog is eens doorbreekt. En…., jawel ondanks extra kilometers, zijn we zodanig op tijd in Breda , dat we rustig ons eerste terrasje kunnen scoren. Al lukt het scoren voor ALS niet echt, onder het motto, nee we kunnen niet sponsoren, want de baas is er nu niet, of wij Brabanders zijn niet zuunig, maar we hebben weinig geld. Ja zelfs Jaap komt er dan niet doorheen!
Vervolgens nog een kilometertje naar het revalidatiecentrum, alwaar het zelfs nog een tijdje wachten is tot de groep compleet is. Jammer alleen dat Arie nu net niet meefietste.
Eenmaal compleet genieten we van een prima buffet, bij een mooi avondzonnetje. Men heeft zelfs nog een luchtballonnenshow voor ons geregeld. 
Nadat Tim nog even op tennisbanenjacht is geweest; per foto ( Tim + baan ) = 25 euro, gaan we op zoek naar ons nachthok. De Stalen rossen krijgen een warme box, wij nemen er nog eentje en gaan dan met een goed gevoel op stok. Hoewel we Jaap ervan verdenken vannacht op jacht te gaan naar een malse paardenbiefstuk?
Morgen op pad naar Otterlo. (Jan)

28-9-14 etappe 2, Bavel-Otterlo (voor de route klik hier)
Zondagmorgen 7.30 uur, de wekker loopt af. De wekker loopt af? Op zondagmorgen?! Ach natuurlijk, ook op zondagmorgen moet er vroeg gestart worden aan de fietstocht. Maar met de eerste honderd kilometers van gisteren in de benen valt dat opstaan nog niet mee. Gelukkig zit iedereen fris en fruitig aan het ontbijt, Jaap zelfs met een mals paardenbiefstukje, en heeft deze fantastische groep er weer zin in! 
Na onze stalen rossen veilig uit het hooi gehaald te hebben, zijn we er klaar voor. De Zeeuwse vlag in Henk zijn bagagedrager wappert rustig heen en weer, wat weinig wind betekent. Prima fietsweer dus! Gedurende onze tocht klimt de zon steeds verder omhoog; de spirit zit er goed in en na 33 km komt de pauze bij de bus al weer in zicht. De Randonneurs liggen –uiteraard- ruim op kop, maar helaas wordt die voorsprong teniet gedaan door wederom een lekke band. Het inmiddels ervaren duo Henk en Ron weet de band in een mum van tijd te plakken, zodat we snel kunnen genieten van een welverdiende bak koffie. 
Vanaf Bavel is er begeleiding van Topsport for life en Tour du ALS. Vanaf Wamel worden we begeleid door Tourclub Ochten die zich laat opvolgen door Tourclub Eden. Zij houden ons afwisselend uit de wind gedurende onze tocht, een zeer dankbare taak! Eén van de Randonneurs is zo onder de indruk van al die wielrenners bij elkaar die mee zullen fietsen, dat ze spontaan ter aarde slaat (geen namen deze keer).

Met de wielrenners op kop ligt het tempo direct een stuk hoger. Dankzij hun efficiënte systeem bij stoplichten, waarbij een renner vooruit rijdt om alvast op het knopje te drukken zodat de stoplicht op groen springt zodra de rest van de groep er aan komt, kunnen we flinke meters maken. We arriveren dan ook keurig op tijd op onze frisse accommodatie waar de barbecue al staat te walmen en we swingend de avond in gaan met de live-band ‘The tough guys’. Let’s Rock ’n Roll, baby! Tussenstand tennisbanen: 5. (Anoek)

29-9-14 etappe 3, 29 september Otterlo-Hengelo (voor de route klik hier)
(otterloooo naar hengeloooo)
Na met pijn in ons hart afscheid genomen te hebben van ons vijfsterrenhotel in Otterlo gingen we vol goede moed op weg naar Hengelo, een afstand van 102km. Ondanks de goede zorgen van wonderdokter Gilbert eist de tour vandaag zijn eerste slachtoffer in de persoon van Tineke. Hierdoor wordt het verzorgingsteam verdubbeld in sterkte en is nu in ieder geval voor één dag sprake van het gouden duo Ineke en Tineke. De buitenband van Ron was er ook klaar mee, en gelukkig werd al vrij snel een fietsenmaker gevonden die Ron kon voorzien van een nieuwe buitenband, alhoewel de fles van gisteravond het humeur van de fietsenmaker er niet beter op maakte. Desondanks wist Jaap hem wel wat biggetjes weg te laten krassen. 
De eerste stop liep niet helemaal op rolletjes, maar of dit aan de kaartleesvaardigheden van de vrouwen verzorgers lag of aan de wegkapiteinen die liever op een terrasje gingen zitten laten we even in het midden.
Op het eerste terrasje in Deventer zag Henk al een mooie kans om weer wat biggetjes weg te laten krassen. Helaas bleek de maatschappelijke interesse van deze mannen niet verder te gaan dan hun eigen ego. Na onze onvrede geuit te hebben gingen we vrolijk weer verder door het pittoreske Deventer, op weg naar onze tweede stop. Hier ging het bijna weer mis, doordat de afgesproken plek geen geschikte locatie bleek te zijn om met een grote groep stil te staan. De dames van de bus gingen op zoek en vonden een enthousiaste boer die zijn erf beschikbaar stelde. Hier werden we weer heerlijk verzorgd en werd de tandem weer uit de bus gehaald. Hannie besloot toch nog even door te fietsen met een aangetrokken rem, want ja, zo’n 100 km per dag gewoon fietsen is niets bijzonders, daar kan best wat extra uitdaging bij. Na 85 km vond ze het welletjes en mocht het duo Henk en Ron, in het Zeeuwse circuit ook wel bekend als stompie en eenarm, hun kunsten weer vertonen.
In Hengelo konden we weer op zoek naar een terrasje, en daar bleek eindelijk de meerwaarde van onze snelle jongens; terrasjes uitzoeken kunnen ze als de beste. Alleen een biertje bestellen in Twente dat niet Grolsch is, druist toch een beetje tegen de etiquette in.
Aangekomen in een heerlijk mooi scoutinggebouw werden we zeer hartelijk ontvangen door Roy, Joke en Rick, die al bijna 10 jaar de kar voor de ALS vereniging in Overijssel trekken. Na een heerlijke barbecue gisteren, gesponsord door Marjolein van stichting Hulphond, werden we vandaag getrakteerd op een lekkere Chinese maaltijd. Dit was nog niet alles dat Roy en Joke hadden georganiseerd, want de topper Jong-Twente tegen Fortuna Sittard bleek door hun toedoen ALS Zeeland als eregasten te hebben. Onder leiding van Rick werd menig supporterslied de lucht in gegooid, met als hoogtepunt het lied Fortuna mag hier niet meer zitten, toch An? In de Grolsch Veste mochten we zelfs nog op het veld op de foto met de aanvoerders en trainers. 
Jarien voelde zich helemaal in haar element en was alvast aan haar ereronde begonnen, helaas werd ze snel uit haar droom geholpen. Dankzij een mooie 3-0 overwinning en een fraaie opbrengst van de collectebussen van meer dan 120 euro konden we voldaan huiswaarts keren. (Tim)

etappe 4, 30 september Hengelo-Oostwold, de koninginnetocht (voor de route klik hier)
Slapen in een huis van de scouting: wat een belevenis! Samen met zijn allen in een ruimte, een groot feest. Iedereen had zijn eigen slaapmatje, netjes in gelid naast elkaar uitgerold. Echter de rust werd snel verstoord: schurende slaapmatjes en gelieflijk gesnurk van de heren. Tja, dat werd enkele dames te veel, ze zochten de gang op en probeerde daar de slaap te vatten.
Om 7 uur stond ieder weer fris en fruitig op. Helaas voor de randonneurs kon Mc Donalds Westermaat (Hengelo) ons pas om 9 uur op een  ontbijtje trakteren. Zij dus een gezonde boterham en snel op weg want om half 12 werden we verwacht in Hollandscheveld, 60 kilometer verderop, waar TC de Peddelaars uit Hoogeveen ons stond op te wachten. Alleen de racefietsers dus naar de Mac, uiteraard geëscorteerd door RIK! Rik had er erg veel zin. Helaas konden Ineke en Jarien niet meteen mee, eerst naar de dokter. Ineke had een ongelukje gehad met een kan heet water en haar hand verbrand, wat een pech. Gelukkig kon onze hulp en toeverlaat, Roy, een huisarts bereiken en Ineke kreeg een mooi verbandje om en werd daarmee, voor een deel, als verzorgende uitgeschakeld.
Pas na half 10 konden de racefietsers op stap. Tineke die door knieklachten even was uitgeschakeld was nu gelukkig weer van de partij, wel zo gezellig. Gilbert en zijn gps, een ijzersterk duo, loodste ons veilig Hengelo uit. Na 23 kilometer liep Gilberts fiets vast. Gelukkig was er een fietsenmaker in het dorp 3 kilometer terug en na een  vluchtige blik was het euvel weer verholpen, wonderbaarlijk! Nog even bij de bakker koffie gedronken, krentenbollen ingekocht en uiteraard werd het krasboekje door Jaap te voorschijn gehaald en wat sponsorgeld binnengehaald. De bakker doneerde Jaap ook nog in natura: saucijzen broodjes voor iedereen. Op diverse manieren wordt er dus sponsorgelden opgehaald.
Na een uur dan eindelijk weer op weg, tegen half 12 en nog maar 23 kilometer afgelegd! Dus tempo maken was het advies. Bij de lunch stond een nieuwe groep "Peddelaars" ons op te wachten. Het zijn wel echte kerels die meerijden, goed getraind: 3x een rondje per week van 100/120 of meer. Ooh ja, ze hebben ook vrouwen in hun club van 500 leden, wel 5 en die doen niet onder voor de kerels werd me verzekerd! Met andere woorden, niet zeuren doorfietsen.
Bij Assen stond TFC ‘t Kamrad klaar om de Peddelaars af te wisselen en ook de beide groepen voegden zich bij elkaar. Gezellig om ook even met zijn allen te fietsen, samen zijn we sterk!
De hele dag geen spatje regen, af en toe de zon en we werden door die fietsclubs heerlijk uit de wind gehouden. Zij kennen het pad dus kunnen we stevig blijven doofietsen. Pittige tocht vandaag, bijna 150 kilometer. In totaal zitten we nu rond de 500 , Zierikzee is al bijna in zicht!
Oostwold bereiken we om 5 uur! En wat een geweldig ontvangst, ook hier weer. Een enorme affiche heet ons welkom. In het Multi Fuctioneel Centrum Gaveborg worden we warm ontvangen. Een accommodatie waar vele gemeentes jaloers op kunnen zijn. We krijgen stretchers en handdoeken aangereikt en kunnen ons bedje spreiden in de sportzaal. De burgemeester en een ploeg vrijwilligers hebben gekookt en om 18.00 uur schuiven we aan bij een heerlijk maal met 80 andere inwoners van Oostwold bij de activiteit Meet en Eat.  Een deel van de opbrengst van de maaltijd is voor… ALS.
Tot onze grote verrassing biedt Marcello, een jongeman van 10 jaar uit Emmercompascuum, een cheque aan van € 3.200. Op eigen initiatief had hij meerdere activiteiten georganiseerd, van ophalen van lege flessen tot het organiseren van een benefietconcert voor ALS, geweldig. Om 20.00 uur treedt de Pop & Rockcoverband “Out of Office” op zodat de avond swingend wordt afgesloten. Als slag op de vuurpijl sluiten ‘Stompie en Eenarm’ de muziekavond af met de Zeeuwse "slager" (let op de woordspeling) De klok van Arnemuiden. Wat zullen we lekker slapen. (An en Mariet)

etappe 5, 1 oktober Oostwold-Zurich (Surch) (voor de route klik hier)
Na de geweldige ontvangst gisteren, was er vandaag ook door de lokale vrijwilligers voor een geweldig ontbijt gezorgd. Na een rustige nacht met niet te veel verstoringen rolde iedereen zo rond een uur of zeven uit de veldbedjes. Je kunt zien dat iedereen steeds meer routine krijgt in de ochtendrituelen: binnen no time is alles in gang met de juiste kleding aantrekken, met opruimen en met laatste (technische) controle van het materiaal. Tijdens het ontbijt arriveerden ook de leden van TFC Frisia uit Leeuwarden. Mooi op tijd voor een kopje koffie voor vertrek. Zij waren al om 6u30 in het donker uit Leeuwarden vertrokken om ons de hele rit naar Zurich te begeleiden. Voor het ontbijt was er nog even tijd om de hand van Ineke opnieuw te verbinden, deze zag er gelukkig veel beter uit dan het zich gisteren even liet aanzien. Na het ontbijt volgde reparatie van de gisteravond spontaan geklapte band van Mariet, hetgeen een gevolg bleek van een versleten velglint. Dit werd met vereende krachten adequaat gerepareerd (de band heeft het prima gehouden), een nieuw velglint werd meteen besteld.
Na nog kort getuige te zijn geweest van de peutergym in de zaal waar vlak daarvoor nog 18 mensen een slaapplek hadden, maakten we ons op om te gaan vertrekken, maar pas na wederom een fotomoment en uitzwaaien door de medewerkers van de eveneens in de Gaveborg gevestigde Attent supermarkt. Van de Frisia leden gingen er 4 mee met de racefietsers, 2 met de randonneurs. Meteen bij het afdraaien van de parkeerplaats van de Gaveborg kwam een in TVM kleding gestoken fietser voorbij, die omkeerde en zich bij ons aansloot. Ik was in de veronderstelling dat dit ook een lid van TFC Frisia was, maar Jan waarnaast de nieuweling kwam te rijden wist meteen al beter. Ik had het pas door toen de naast mij rijdende Fries vroeg of we de TVM renner ook geregeld hadden als meefietser. Het bleek namelijk niemand minder dan Gerard Kemkers. Hij had in een lokale krant van onze tocht gelezen en besloten even aan te sluiten voor de eerste 30 km tot Marum. De Frisia leden hielden intussen een prettig tempo van rond de 25 km per uur aan, lekker om een beetje warm te worden deze frisse ochtend en ook lekker om weer een beetje los te fietsen na de lange tocht van gisteren. Met de lokale ondersteuning was het niet nodig om zelf te navigeren, daarnaast konden we ook wat extra kilometers maken om de mooiste stukjes niet te missen. Na alleen een korte sanitaire stop kwamen we met de racefietsers ondanks steeds meer schuin tegen staande wind ruim een half uur vóór schema aan in Jirnsum bij café de Fantast. Door de lokale ALS stichting die in dit café hun thuisbasis heeft, werd nog de laatste hand gelegd aan de voorbereidingen. De deur van het café ging na enkele minuten open zodat we binnen konden wachten op de 2e groep die vrijwel exact op schema aankwam. De busbezetting (Jarien en Ineke) had intussen een bloemetje geregeld voor Ronald de Haan die kort na de racefietsers ook in het café was gearriveerd in zijn elektrische rolstoel. Na een geweldige lunch, door ALS Friesland georganiseerd, vervolgden we onze de tocht naar Zurich. 
We werden langs de meest karakteristieke stukjes Friesland geleid zodat we vandaag toch weer over de 120 km afstand gingen, waarvan de laatste 10 helaas door de regen. Maar zoals Mariet terecht opmerkte: zodoende weten we weer hoeveel geluk we tot nu toe met het weer hebben gehad. Kort na de racefietsers kwam ook de randonneursgroep aan bij hotel de Steenen Man, onze overnachtingsplaats van vandaag. Helaas had in deze groep An kort voor de finish een val gemaakt. Gezamenlijk met de voortreffelijke begeleiders van TFC Frisia werd nog even wat gedronken en na de gebruikelijke doucheronde volgde een heerlijk diner. Klaar voor de uitdaging van de Afsluitdijk van morgen, hopelijk mét An. (Gilbert)

etappe 6, 2 oktober Zurich-Castricum (voor de route klik hier)
Na een goede nachtrust in het huiselijke oudste hotel van Friesland, De Steenen Man in Surch (Zurich ligt volgens de friezen in Zwitserland), volgt een prima ontbijt. De zakken worden volgeladen met snelle Jelles e.a. van de Agrimarkt, zodat gevreesd mag worden dat we niet in Castricum, maar in Engeland aan gaan komen.
En groupe, helaas zonder An, die na haar valpartij nog wat te stijfjes is, vertrekken we om 8.55 voor de bedwinging van de gevreesde Afsluitdijk. Die vrees blijkt ongegrond, als al vlug de zon gaat stralen en de zwakke wind in de rug blaast. De koptrekkende knechten beginnen met 20 km p/u, maar worden van achteruit steeds opgejaagd, tot we in een straf tempo na een klein uur bij monument Lely aankomen.
Na de koffie en de fotosessie bij het monument, splitsen de groepen weer en spoeden de “snellen”, met Jarien in hun midden, naar de lunch in Oudesluis.
Haast loont niet, want na een gesloten sluis en haperende navigatie, zien ze de randonneurs voor hun neus voorbijkomen, bij het bereiken van een kruispunt. Verdere vernedering wordt hun bespaard. Beide groepen komen na een prachtige route door de kop van Noord-Holland, voor op schema, aan bij de lunch in Oudesluis.
An blijkt dan al druk aan het inrijden te zijn, en kondigt  strijdvaardig aan gereed te zijn voor de strijd, en Jarien wisselt, vooral om hem een plezier te doen, met Henk. Ze had het waarschijnlijk, op karakter kunnen volhouden tot aan Castricum.
Een prachtig traject o.a. door de Schoorlse duinen volgt, hierna nog wat dolen omdat de navigatie het weer niet kan bijhouden, tot deze plots tot leven komt en aangeeft dat de bestemming is bereikt. Dat laatste wordt mopperend niet voor mogelijk gehouden, omdat we midden in het bos staan, tot Tineke een pijl ontdekt die verwijst naar ZeeVELD, onze geplande overnachtingsplaats. Deze blijkt nog geen 100m verder te zijn.
We maken vast kennis met broeder Thomas, die dit mooie centrum runt, en gaan aan op Castricum, waar nog het e.e.a. dient te worden opgehaald.
Na een terrasje, waar Jaap nog even tijd te kort kwam, nemen we bij supermarkt Deen 2 vette cheques in ontvangst; € 1.088,- ,opbrengst van de statiegeldactie en € 1.500,- van het Clusius college. We gaan op de foto, met de uitreikers, inmiddels routine, en gaan weer op zoek naar ZeeVELD.
Een zeer hartelijke ontvangst aldaar door broeder Thomas van Kleef wordt gevolgd door openvallende monden, wanneer we worden rondgeleid door het kosteloos ter beschikking gestelde onderkomen. Een prachtige gebouw, beter kan nauwelijks. Aan alles is gedacht om ons te verwennen, inclusief welkomstdrankje.
De uitgebreide rijsttafel die Mariet’s man en dochter ons vervolgens voorschotelen is van grote klasse, waarna de koffie en spekkoek, bij de snorrende houtkachel in de serre de dag perfect doet eindigen. (Jan)

etappe 7, 3 oktober Castricum-Honselersdijk (voor de route klik hier)
Voor ons gevoel veel te vroeg worden we gewekt. Het is pas zes uur en pikkedonker. Terugdenkend aan de avond ervoor toen we zoveel nieuwe indrukken opdeden, zouden we het liefst gewoon nog een hele dag op dit adres willen verblijven. Zes dagen zitten er op. Ruim 700 km hebben we gefietst en voor ons lijf zou het gewoon lekker zijn, maar zeker de ambiance van dit verblijf, de omgeving en niet in de laatste plaats de persoon van broeder Thomas. Het is moeilijk om de gevoelens te uiten. De rust die ervan uitgaat en de inrichting van de accommodatie werken mee aan deze gevoelens.
Maar ook hier moeten we afscheid nemen. Maar niet nadat we hebben genoten van een overheerlijk en stevig ontbijt. Na het inladen van onze bagage vertrekken we, uitgezwaaid door broeder Thomas. Zijn "warme" uitstraling laat een diepe indruk achter. Het is pas half acht als we op de fiets stappen.
Racefietsers en randonneurs vertrekken gelijktijdig en rijden deze dag gezamenlijk op. We moeten immers om half één op de locatie Koninginnegracht 7 in Den Haag zijn waar het hoofdkantoor van ALS Nederland is gevestigd. Er liggen 80 kilometer voor ons die we in een beperkte tijd moeten overbruggen. Een inspanning die we gezamenlijk gaan leveren.
Na de start blijken de renners achter te blijven. Dat moet een reden hebben. Het blijkt een lekke band van de fiets van Jaap. Jaap dacht dat de band te hard opgepompt was dus wilde er lucht uit laten. Maar wat bleek, de band was plat (wakker worden Jaap). Dat wordt dus een race om de randonneurs in te halen. Het kwam goed uit dat er bij Velzen voor de pont gewacht moest worden. Daardoor konden we met samen oversteken.
We duiken letterlijk de mist in deze morgen. Het zicht is beperkt tot plaatselijk minder dan 100 meter. Maar met de onafscheidelijke elektronica in de vorm van  de navigatiesystemen van Arie en Henk vinden we onze weg feilloos. De route gaat door het duinlandschap van Noord Holland. Een golvend landschap vol afwisseling. Heuvel op, heuvel af. Bochten, de stilte van de morgen en dan die mooie natuur! Schotse hooglanders liggen nog in het gras, rustend en wachtend op de nieuwe dag die er aan komt en voldoende voedsel op gaat leveren.
Het landschap verandert, twee grote schoorstenen steken zich af tegen de horizon die vanwege de mist dichtbij is. Zo rijden we langs Velzen/IJmuiden en het Noordzeekanaal. We volgen de borden waarop is aangegeven waar de veerpont te vinden is. Na een korte wachtpauze rijden we de pont op en even later staan we aan de overkant van het Noordzeekanaal. Begeleid door veel schooljeugd. Zij hebben vandaag de laatste schooldag van de week en aan de stemming is dat al te merken. Aan de overkant treffen we de bus met onze onafscheidelijke begeleiders, die steeds weer voor fysieke versterking zorgen.
Opnieuw gaat de route vlak langs de kust. De duinenrij is hier wel enkele kilometers breed. We rijden de zogenaamde Landelijke Fietsroute (LF1). Een route die loopt van Den Helder naar Sluis in Zeeuws Vlaanderen. Enkele tientallen kilometers rijden we opnieuw door een schitterend duinlandschap. De zon heeft zich intussen door de mist gedrongen en een behaaglijke warmte streelt ons. Een heerlijk gevoel. Het is intussen oktober en ’s morgens is het best fris ondanks dat het bijna windstil is en de temperatuur overdag nog ruim boven de twintig graden komt.
Tijdens deze tocht door de duinen genieten we van de rust en de ruimte. Op diverse plaatsen spotten we damherten. Ze liggen tegen de oosthellingen van de duinen te genieten van de (warmte van de) opkomende zon. Plotseling verschijnen enkele vossen op het toneel. Normaal zijn deze dieren uiterst schuw, maar hier zijn ze waarschijnlijk mensen gewend. En die slimme dieren weten dat die menselijke wezens op de paden blijven, dus wanen ze zich redelijk veilig op enige afstand. De familie verdwijnt in de beschutting van de duindoorns. Iets verder steekt één van hen de kop boven de lage struiken uit, achteruitkijkend of we daadwerkelijk onze tocht vervolgen. De kust blijkt veilig. We passeren Noordwijk, Katwijk en Zandvoort.  In de laatste plaats wachten Jarien en Ineke ons op. Koffie en een versnapering gaan er weer goed in.
Het is maar een stukje meer naar het eerste doel van deze dag. De pier van Scheveningen wordt zichtbaar. Jaap, een man met veel kennis van zaken, weet al te vertellen dat het vloed is. Hij ziet dat aan de hoogte van de toren. Hoe hoger deze is, hoe hoger het water staat. Voor velen een openbaring!!
Opnieuw dank zij de elektronica vinden we feilloos onze weg door de stad. Vijf minuten voor het afgesproken tijdstip. Ode aan de mensen die voorop rijden. Niet in de laatste plaats aan Gilbert die met een rustig, constant tempo ons door de duinen leidde. Het tempo deed het ongeruste gevoel opkomen dat we het niet zouden halen voor het afgesproken tijdstip. Echter, onze ervaren leider toonde ook in deze zijn kwaliteiten.
Enkele minuten voor half één dus aan de Koninginnegracht in Den Haag waar ons een hartelijk welkom wachtte. Directeur-bestuurder Gorrit-Jan Blonk verwelkomde ons met zijn team in hun kantoor. Een hoogtepunt voor ons om ook hier eens te kunnen kijken. Op het kantoor kregen we uitleg over het reilen en zeilen van het team en van ALS-Nederland. Gorrit-Jan toonde vol trots de vele cheques die tijdens even zo veel acties in den lande zijn overhandigd. Het groeiend aantal acties en het (financiële) succes ervan werd benoemd. Ook het feit dat meer dan 90% van de binnenkomende geldmiddelen daar komt waar het thuis hoort, nl. voor onderzoeks- en pr-doeleinden. De extra opdracht die de directeur heeft meegekregen nl. een verdere uitbouw van de internationale samenwerking kwam ter sprake. Intussen wordt samengewerkt met België en Portugal. Deze toelichting gaf ons het gevoel dat we echt voor iets wezenlijks bezig zijn. Op dit adres kregen we te zien dat er hard wordt gewerkt om de doelen van de Stichting te bereiken! Nadat we de afgelopen dagen in den lande met eigen ogen hebben gezien en hebben gehoord hoe noodzakelijk het onderzoek is, kregen we hier een hart onder de riem! Na het "officiële" deel genoten we van een heerlijke lunch die ons werd gepresenteerd door het team van ALS Nederland. En dat ging er in na een 80-km lange tocht! Buiten volgde nog een fotosessie waarna we onze tocht voortzetten. Richting het einddoel van deze dag: Honselersdijk. Echter moest in het centrum van Den Haag opnieuw een band worden geplakt. Deze keer werd echt de oorzaak, het velglint, aangepakt! Er volgde een sightseeing in Den Haag. We kwamen onder andere langs de hofvijver bij het Binnenhof en andere bekende plekken in de stad.
In Honselersdijk kwamen we ruim op tijd aan. Hier namen we afscheid van Gilbert. Hij had zaterdag andere verplichtingen. Na deze inspannende dag werd besloten een terras op te zoeken. Niet nadat we de omgeving van de bloemenveiling goed hadden gezien. We lieten ons de versnapering goed smaken daar aan de waterkant bij Wollebrand. Opvallend was echter dat de terugreis naar de gymzaal veel korter was dan de heenweg!!
Er wachtte ons opnieuw een hartelijke ontvangst deze dag. De werkgroep Honselersdijk/Naaldwijk wachtte ons op. De fietsen werden binnen geparkeerd, we brachten onze slaapzakken naar de slaapplaats en aan de bar in de kantine werden we verwelkomd. Die avond werden we verrast op een heuse excursie naar een tweetal tuindersbedrijven. Het eerste bedrijf dat werd aangedaan was een paprikateler. Mooi om te horen hoe ingenieus de teelt plaatsvindt. Een hoogstandje van Hollandse deskundigheid dat over de hele wereld respect afdwingt. Vervolgens bezochten we een bedrijf dat naast de teelt van diverse kamerplanten/snijbloemen gebruik maakt van aardwarmte. Het eerste project in Nederland met een dergelijke omvang. Tot bijna drie kilometer diep worden buizen in de grond geboord. Heet water komt naar boven, de energie wordt opgeslagen in een grote tank en het afgekoelde water wordt weer teruggepompt. Het lijkt eenvoudig en dat is het eigenlijk ook! Het motto van de ondernemer Jos Scheffers is dan ook: Zeur niet, wie niet waagt wie niet wint.
We hadden een lange dag achter de rug. Toch moest er nog gewerkt worden aan de inwendige mens. Ook hierin werden we opnieuw verrast door de gastvrijheid en betrokkenheid van de plaatselijke werkgroep. Restaurant Peppers in Naaldwijk zette ons een heerlijke pastamaaltijd voor. Wat een voldoening na een lange dag als deze. Deze dag was (opnieuw) een indrukwekkende dag. (Tineke en Gert)

8e etappe, 4 oktober Westland-Zierikzee (voor de route klik hier)
“Klik klik klik”. Het geluid van de fietsschoenen die vastgeklikt worden in de pedalen klinkt vandaag voor de laatste keer. We zijn aanbeland bij etappe 8, de laatste fietsdag van ALS ON TOUR. Na een vorstelijk ontbijt, verzorgd door ALS Westland, verlaten we Zuid-Holland. Onze laatste etappe beslaat 75 km, inmiddels een peulenschil in vergelijking met de dagafstanden van de afgelopen week. De laatste dag fietsen we gezamenlijk, dus geen onderscheid meer tussen de ‘snelle jongens’ en de Randonneurs. Zelfs onze geblesseerde An fietst op karakter de gehele rit –met tegenwind- mee. 
De tocht verloopt rustig, iedereen lijkt toe te leven naar het moment dat we Zierikzee bereiken. De nog te fietsen kilometers verminderen gestaag, en dan tegen een uur of 3 zijn we van een steenworp afstand verwijderd van de eindbestemming. We kunnen gaan aftellen, nog 3 kilometer te gaan, nog 2, nog 1… En dan rijden we Zierikzee binnen. We zijn er! We hebben het gehaald! We worden groots onthaald door een enthousiaste menigte waaronder juichende familieleden, zwaaiende leerlingen en docenten van de Theo Thijssen school en applaudisserende bewoners van Mitt Hem. Als klapper op de vuurpijl staat de jeugdbrandweer ons op te wachten met erebogen van water waar we onderdoor mogen fietsen. Een mooier ontvangst kunnen we ons niet wensen!
Leerlingen van de school lezen zelfgemaakte gedichtjes (klik hier om de gedichtjes nog eens na te lezen) voor over ALS en groep 8 heeft een filmpje met een fraai felicitatielied gemaakt. Het spannende moment waarop het opgehaalde bedrag bekend wordt gemaakt breekt al snel aan... Op ludieke wijze en met behulp van de leerlingen van de school wordt de opbrengst onthuld: €13.292,43!

DERTIENDUIZENDTWEEHONDERDTWEEËNNEGENTIG EURO EN DRIEËNVEERTIG CENT! 

Wat een mooi resultaat! En naast dit mooie bedrag heeft deze tocht als winst de verbinding die is gelegd tussen de regionale ALS teams en met het hoofdkantoor in Den Haag. We kunnen en mogen tevreden zijn!
Na alle festiviteiten breekt het moment aan dat we als groep afscheid van elkaar moeten nemen. We sluiten een week af waarin we een kleine 1.000 kilometer hebben gefietst. Een week waarin we elkaar hebben gemotiveerd en opgepept wanneer de zadelpijn of de vermoeide fietsbenen ons te veel werd, maar vooral een week waarin we veel plezier hebben gehad en hebben kunnen genieten van alle bijzondere activiteiten die zijn georganiseerd door de regionale ALS teams. 
Als nieuwkomer in de groep werd het mij al snel duidelijk dat deze groep bijzonder is. De meest uiteenlopende persoonlijkheden komen samen in deze groep, en dat gaat gepaard zonder een onvertogen woord. Een van de zaken die al snel opviel was de vanzelfsprekendheid waarmee iedereen zich inzet voor dit doel, ieder vanuit zijn eigen beweegredenen. Deze gemene deler zorgt voor een grote saamhorigheid waarbinnen iedereen zichzelf kan zijn. 
Na een week ondergedompeld te zijn in deze groep zijn er tal van zaken die me bij zullen blijven; het lef van Henk en Jaap wanneer zij op wildvreemden afstapten  om “Varkentjes te krassen” en hun mooie verhalen, de onderlinge grappen in de groep, de energie en het enthousiasme van Jarien, de navigatiekunsten van Gilbert, de pechknie van Tineke, de wapperende Zeeuwse vlag en ga zo maar door. Er komt nu een eind aan. Vandaag eindigt ALS ON TOUR 2014, en met een goed gevoel keren we huiswaarts.  
Op naar de volgende editie?! (Anouk)


Voorgeschiedenis ALS van A tot Z
Tijdens het wandelevenement "ALS Stap voor Stap de wereld uit" in 2010 bood één van de deelnemers zijn lange-afstand-fietservaring aan aan ALSZeeland. Zijn aanbod viel in goede aarde; er vormde zich een plan dat al snel vaste vormen aannam. Zelfs de naam van de tocht was gauw gevonden: ALS van A tot Z (A=Alsace, Frans voor Elzas; Z=Zierikzee).
Het doel van de tocht was: een forse financiële input voor de Stichting ALS Nederland en veel (Zeeuwse) aandacht voor ALS.

In 2012 heeft dat geresulteerd in een fantastische fietstocht met een feestelijke binnenkomst in Zierikzee. In één week tijd hadden de 17 fietsers ruim 900 km op hun teller staan!! Deze actie heeft een enorm bedrag aan sponsorgeld opgeleverd; ruim € 26.000.

Omdat de voorbereiding van een dergelijk evenement bijzonder veel tijd en inzet van de organisatie vraagt, is besloten om eens in de twee jaar een groot fietsevenement te organiseren. In de tussenliggende jaren zal er een (kleiner) ééndaags evenement met een forse fiets-uitdaging worden georganiseerd. In 2013 heeft een ééndaagse fietstocht plaatsgevonden in het kader van ALS van A tot Z.

 

 

Donatie meter 2018

€30000
donation thermometer
donation thermometer
€8084,18
donation thermometer

2017: € 6359,80
2016: € 26.240
2015: € 20.862
2014: € 33.250
2013: € 18.432
2012: € 48.325
2011: € 28.991
2010: € 8.718
2009: € 3.700
2008: € 3.100

Totaal: € 194.128

ALS Zeeland

Banner
Stichting ALSZeeland
info@alszeeland.nl
Bankrekening Iban:
NL 61 RABO 0168 8271 66
RSIN: 851162526

Anbi

Banner

Social Media

Banner

ALS Nederland

Banner
Stichting ALS Nederland
Koninginnegracht 7
2514 AA Den Haag
Tel. 088-6660 333
info@stichting-als.nl
NL50 INGB 0000 100000